کد خبر: ۲۴۹۴
تاریخ انتشار: ۲۸ تير ۱۳۹۶
بررسی روند تغییرات رشد اقتصادی ایران طی نزدیک به سه دهه (1395-1368)، این پرسش را به ذهن متبادر می‌کند که چرا برغم برخورداری از منابع انسانی، فیزیکی و ارزی قابل‌توجه، رشد اقتصادی در کشور در حد«متوسط» و هم‌چنین دارای «فراز و نشیب» فراوان بوده است؟ در این مقاله به ابعادی از این پرسش پاسخ داده می‌شود.

«چکیده»

بررسی روند تغییرات رشد اقتصادی ایران طی نزدیک به سه دهه (1395-1368)، این پرسش را به ذهن متبادر می‌کند که چرا برغم برخورداری از منابع انسانی، فیزیکی و ارزی قابل‌توجه، رشد اقتصادی در کشور در حد«متوسط» و هم‌چنین دارای «فراز و نشیب» فراوان بوده است؟ در این مقاله به ابعادی از این پرسش پاسخ داده می‌شود.

1- روند رشد اقتصادی کشور (صفحه‌ی 1)

متوسط رشد اقتصادی طی سال‌های 1395-1368 حدود 4.1 درصد و متوسط رشد اقتصادی دهه‌ی اول سند چشم‌انداز (1394-1384) حدود 6/2 درصد بوده است. رشد اقتصادی در دهه‌ی اول سند چشم‌انداز، برغم برخورداری از منابع قابل‌توجه ارزی که بالغ بر 800 میلیارد دلار می‌شود، این رقم بوده است.

2- دلایل اصلی عدم رشد اقتصادی پایدار (صفحه‌ی 3 تا 6)

الف.کاهش رشد موجودی سرمایه‌ی ثابت خالص.

ب. سهم ناچیز بهره‌وری در رشد اقتصادی.

ج. ناکارایی در تخصیص منابع.

د. محیط کسب و کار نامساعد.

3- چه باید کرد؟ (صفحه‌ی 6)

اولین اقدامی که برای دستیابی به نرخ رشد اقتصادی بالا و پایدار باید انجام گیرد، آسیب‌شناسی رشد است. در روش آسیب‌شناسی رشد اقتصادی، ابتدا تأثیر موانع بر روند سرمایه‌گذاریها بررسی می‌شود و سپس نسبت به بازشناسی مزیتهای اقتصادی و فعالیت‌های پیشران‌های رشد اقدام می‌شود. با توجه به مزیت‌ها و ظرفیت‌های موجود در اقتصاد ایران، بخشهای حمل‌ونقل و ترانزیت کالا، انرژی، معادن و صنایع معدنی، پتروشیمی، صنایع وابسته به نفت، گردشگری، صنایع و خدمات دانش‌بنیان، قابلیت تبدیل شدن به پیشران رشد را دارند.

برای دریافت متن کامل این مقاله روی لینک «چرا رشد اقتصادی ایران مناسب و پایدار نیست؟» کلیک کنید.


گروه مشاوران مدیریت و مطالعات راهبردی تدبیر وابسته به ستاد اجرایی فرمان حضرت امام(ره)

نظرشما
نام:
ایمیل:
* نظر: