کد خبر: ۲۶۴۱
تاریخ انتشار: ۰۹ آبان ۱۳۹۶
«چکیده»

1- مقامات مالی و پولی کشور، یکی از الزامات نرخ رشد اقتصادی 8 درصدی را جذب منابع خارجی به میزان 28 تا 50 میلیارد دلار در هر سال می‌دانند. این منابع را می‌توان از طریق فایناس و یا جذب سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی تأمین نمود. پرسش اساسی این است که کدامیک از این روش‌ها دارای ریسک کم‌تر و مزایای بهتر است؟

2- مزایا: مزایای سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی عبارت است از: انتقال فناوری، ارتقای دانش و مدیریت و بازار در کشور میزبان که موجب هموارسازی مسیر رشد و توسعه می‌شود.

3- ریسک: هرگاه فاینانس (اخذ وام از طرف خارجی)، صرف سرمایه‌گذاری‌ در پروژههایی که دارای ویژگیهایی هم‌چون فناوری عقب‌مانده، فاقد رقابت‌پذیری و عدم قابلیت صادرات هستند، شود. ریسک‌ها و تهدیدات آن بالا خواهد بود. این امر موجب ابهام در بازپرداخت اصل و فرع وام‌ها خواهد شد. با توجه به آن‌که دولت‌ها مسئولیت بازپرداخت فاینانس‏‌ها را بر عهده دارند، تعهدات خارجی کشورها افزایش می‌یابد. برای پرهیز از ریسک‏‌های بالای فاینانس و وام خارجی، رعایت چند الزام ضروری است.

4- جذب سرمایه‌گذاری خارجی به مراتب دارای ارجحیت بیش‌تر نسبت به فاینانس (وام خارجی) است. چراکه ریسک‏‌های سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی به مراتب کم‌تر از فاینانس بوده و مزایای آن نیز به مراتب بیش‌تر از فاینانس است.

برای دریافت متن کامل این مقاله روی لینک زیر کلیک کنید.

«فاینانس یا جذب سرمایه‌گذاری خارجی»

گروه مشاوران مدیریت و مطالعات راهبردی تدبیر وابسته به ستاد اجرایی فرمان حضرت امام(ره)

نظرشما
نام:
ایمیل:
* نظر: